Mag ik AI-teksten publiceren zonder gestraft te worden?

Ja. Google straft teksten niet omdat ze met AI gemaakt zijn. Het beleid gaat over kwaliteit en bedoeling, niet over gereedschap. Maar dat betekent iets anders dan wat er meestal van gemaakt wordt.

Wat zegt Google er precies over?

Dat de manier waarop content gemaakt is niet de maatstaf is. De maatstaf is of de content nuttig is en voor mensen gemaakt, of dat hij vooral bestaat om in zoekmachines te scoren.

Dat laatste heeft een naam: schaalmisbruik. Grote hoeveelheden pagina’s produceren met als voornaamste doel posities pakken. Of dat met AI gebeurt, met een tekstschrijver of met een sjabloon maakt niet uit. De schaal en de bedoeling maken het uit.

Er is dus geen AI-straf. Er is een straf op wat mensen mét AI massaal zijn gaan doen.

Waar gaat het in de praktijk mis?

Aan drie dingen herken je het, en ze komen bijna altijd samen voor.

De tekst bevat niets wat alleen jij kunt zeggen. Geen eigen cijfer, geen eigen voorbeeld, geen keuze waar je je nek voor uitsteekt. Alles staat al ergens anders.

De tekst is niet nagelezen door iemand met verstand van zaken. Feitelijke fouten in een vakgebied zijn voor een lezer meteen zichtbaar, en dat kost meer vertrouwen dan een lagere positie.

Er staan er honderd van, allemaal tegelijk gepubliceerd. Dat is op zichzelf al een signaal.

Hoe gebruik je het dan wel?

Als versneller van werk dat je toch al deed, niet als vervanger van de reden waarom je het deed. AI is goed in structureren, samenvatten, herschrijven en een eerste versie neerzetten. Het is niet goed in weten wat er bij jouw klanten speelt.

Praktisch: laat AI de opzet en de eerste versie maken, breng zelf de inhoud in die alleen jij hebt, laat het nalezen door iemand die het vak kent, en zet er een auteur bij die het meent. Wie zo werkt, publiceert sneller en niets ervan is een probleem.

Zo doen wij dit

Wij gebruiken AI dagelijks en zeggen dat gewoon. Ook deze site is met Claude Code gebouwd, en dat staat in onze eigen privacyverklaring.

Wat we niet doen is een artikel publiceren dat geen eigen voorbeeld bevat. Dat is bij ons een harde regel en tegelijk de rem op volume: honderd artikelen kan, maar alleen met honderd eigen voorbeelden. Zit er in een stuk niets wat alleen wij kunnen zeggen, dan is het een herschrijving van wat er al stond en gaat het niet online.

Elk artikel heeft daarnaast een auteur met naam en rol, en een datum waarop het voor het laatst is nagelezen. Onderaan dit stuk staan ze allebei. Dat is geen sier: het is de enige manier waarop een lezer (en een taalmodel) kan zien wie er verantwoordelijk is voor wat er staat.

De fout die we het vaakst zien

Vijftig artikelen tegelijk publiceren omdat het nu kan. Het productietempo is precies het signaal waar het beleid tegen schaalmisbruik naar kijkt. Bovendien is het onomkeerbaar: een site die in één keer volloopt met middelmatige stukken, moet die later allemaal weer opruimen, en dat kost meer tijd dan het schrijven kostte.

Bronnen

• Google Search Central, beleid over spam en schaalmisbruik van content
• Google Search Central, richtlijnen over nuttige content en AI-gegenereerde content
• Eigen redactiepraktijk, augustus 2026

Hier helpen we mee: SEO en GEO